Ξεπούλημα

Kελιά ξαναζεσταμένης ορμής που η ένταση μένει μόνο στα μάτια και χαράζουν μάσκες ανωριμότητας σε σώματα λεπίδες.Ψέματα που λες για να πιστέψεις εσύ ο ίδιος εκλογικεύοντας την αλήθεια τους που πάντα μένει μισή. Ζεστή η ανάσα της καρδιάς που χει παγώσει στο σφιχταγκάλιασμα ψυχών που μελανιάζουν στο άγγιγμα και η επαφή πονάει. Καταχνιά μελανχολικών πρωινών που δεν θυμάσαι να χεις ζήσει μες τα κομμάτια μιας ζωής που αργοπεθαίνει. Θύμισες φευγαλαίες μιας δίνης με ατελείωτες στάσεις και η δίψα σου για το αύριο ακόρεστο κατάλοιπο ερήμου.Ζυμώσεις κατευνασμένης αθωότητας στο κοκκίνισμα μιας φωνής που τέμει και τρεμοσβήνοντας βάφει κόκκινες τις παρυφές σακατεμένων ύπνων. Κλείσε την ένταση από τις σκέψεις σου και άσε τις να φύγουν στα ψυχοφθόρα αναστενάγματα μιας τρέλας. Απαντήματα αναμνήσεων κέρινων που πλάθουν κρύα χέρια στα ξεκοιλιάσματα συναισθηματισμών που κωλυσιεργούν για να μην νιώσεις μίσος. Είναι φτηνή η ζωή μας φίλε.