Περσέπολις

Περσέπολις συναισθημάτων και αναμνήσεων μιας τραγικά διασκορπισμένης εφηβείας, καλομελετημένες εκφάνσεις αγγελικής συνύπαρξης με σένα σε ένα πολύβουο πλήθος του ενός. Καταραμένα πρωινά της ύπαρξης που κυνηγάνε σκοτωμένα περιστέρια αστράφτουν λέγοντας τραγουδιστά σκοπούς οικείους. Απεργοί μιας κινησιεργής ορμής μέσα σε όνειρα θεσπέσιας κατατονίας, γιατί είναι η σχιζοφρένεια φίλος και συνοδοιπόρος στα λιμασμένα βράδια τραγελαφικών διαδρόμων αχαρακτήριστων ανώριμων λεκέδων στο χαρτί που λες ψυχή. Και καρφώνεσαι σε πασάλους αληθείας και ψέματος, πάντα στο ενδιάμεσο κανονισμένων αναγκών που ξεμακραίνουν.Της αλλωτρίωσης τα μάτια μην κοιτάς.σαν την μέδουσα εσένα περιμένουν.

Στάζει η μπογιά του πιερότου, Κ μες τα χρώματα προβάλει το δικό του.άτονο,χλωμό και κρύο σαν τον καθρέφτη της δίκης του της ζωής. Είναι θαρείς σαν να τον ξέρω αυτόν τον κλόουν,κάπου σε μία προηγούμενη ζώη. Αντανακλάσεις χειμωνιάτικων δειλινών μέσα στα μάτια του, και θαλασσών που δεν γνωρίζουν νινεμία. Αντικατοπτρισμοί που δημιουργήθηκαν απ' ένα δάκρυ που έχει κολλήσει στην γωνία.

Διασκεδασμένα λείψανα θάρρους που δεν χρησιμοποιήθηκε λόγο δειλίας. Φόβοι που δεν ειπόθηκαν μα έμειναν μία σκέψη.Φτερούγισμα που έγινε τρέμουλο κι ύστερα πέρασε στο υποσυνείδητο ως λάθος.Και μία αγάπη που έμεινε στο χαρτί γιατί τα λογία και οι πράξεις κοστίζουν και είναι δύσκολα.